Το παρακάτω άρθρο των New York Times της  30/6/2015 έχει γίνει  περιορισμένα γνωστό στην Ελλάδα απλά και μόνο με την περιληπτική αναφορά ότι ο Σόιμπλε επέβαλε το κλείσιμο των τραπεζών στην Ελλάδα . Λέει όμως κι άλλα πολύ  ενδιαφέροντα πράγματα που δεν έγιναν καθόλου γνωστά.
Οι δικές μας παρατηρήσεις στο τέλος του άρθρου.
——————————————————————-
Τhe Hard Line on Greece
Τον Ιούλιο του 2012, ο Timothy F. Geithner, ο τότε γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών των Η.Π.Α, ταξίδεψε στο Σιλτ, ένα νησί στα ανοικτά της Γερμανίας, στη Βόρεια Θάλασσα.
Ο κ Geithner ήταν εκεί για μια συνάντηση με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τον Υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, ο οποίος  περνά τα καλοκαίρια του στο εξοχικό του στο μικροσκοπικό νησί.
Το θέμα ήταν η Ελλάδα.
Στη βιβλιοθήκη του σπιτιού, οι δύο άνδρες μίλησαν για τις προοπτικές στην Ελλάδα και ξεκίνησε η συζήτηση για την εξέρευση τρόπων για το πώς η Ευρωπαϊκή Ένωση  θα μπορέσει  να κρατήσει τη χώρα στην ευρωζώνη.
Προς απογοήτευση του κ Geithner, ωστόσο, ο κ Σόιμπλε  οδήγησε τη συζήτηση σε μια διαφορετική κατεύθυνση.
«Μου είπε ότι υπήρχαν πολλοί στην Ευρώπη, οι οποίοι εξακολουθούν να θεωρούν  ότι αν πετούσαν τους Έλληνες έξω από την ευρωζώνη  αυτό θα ήταν μια πειστική – ακόμη και επιθυμητή  – στρατηγική,»  αφηγήθηκε αργότερα ο κ Geithner στα απομνημονεύματά του,  στο βιβλίο «Τεστ Αντοχής: Σκέψεις για οικονομικές κρίσεις.»
«Η ιδέα ήταν ότι με την Ελλάδα έξω, θα ήταν πιο έυκολο για τη Γερμανία  να προσφέρει την  απαραίτητη οικονομική στήριξη  στην ευρωζώνη  γιατί ο γερμανικός λαός δεν θα αντιλαμβανόταν πλέον την παροχή  βοήθειας προς την Ευρώπη ως ένα σχέδιο διάσωσης για τους Έλληνες», λέει στην αυτοβιογραφία.
«Την ίδια στιγμή, ένα Grexit θα ήταν αρκετά τραυματικό και  θα βοηθούσε στο  να τρομάξει την υπόλοιπη Ευρώπη ώστε να παραχωρήσει  την κυριαρχία της σε μια ισχυρότερη τραπεζική και δημοσιονομική ένωση,»  έγραψε ο κ Geithner. «Το επιχείρημα ήταν ότι το «κάψιμο» της  Ελλάδας  θα καταστούσε ευκολότερη την οικοδόμηση μιας ισχυρότερης Ευρώπης, με ένα πολύ πιο  αξιόπιστο τείχος προστασίας (firewall).»
Ας πάμε τώρα γρήγορα τρία χρόνια μπροστά.  Αυτό που ο  κ Σόιμπλε   έλεγε εκείνο το καλοκαιρινό απόγευμα στον κ Geithner  έπαιρνε επιτέλους  μορφή.
Η Ελλάδα έχει εμπλακεί  σε μια οδυνηρή  αντιπαράθεση της τελευταίας στιγμής με την Ευρωπαϊκή Ένωση για το αν θα παραμείνει ή όχι μέλος της Ευρωζώνης, και οι Έλληνες πολίτες πρέπει να πάρουν την απόφαση σε δημοψήφισμα την Κυριακή. Η ψηφοφορία συμβαίνει σε ένα πλαίσιο  με κλειστές τράπεζες υπό συνθήκες bank run. Οι πολίτες κατασκήνωσαν έξω από τις τράπεζες, όπου οι έλεγχοι των κεφαλαίων περιορίζουν σήμερα το ποσό των χρημάτων που μπορεί να αναληφθεί.
Οι πολιτικοί και οι επενδυτές προσπαθούν να  μαντέψουν το αποτέλεσμα του «πολεμικού παιχνιδιού». Ποιος μπλοφάρει; Οι Έλληνες ή η Ευρωπαϊκή Ένωση;
Η συνομιλία μεταξύ του κ Geithner και του κ Σόιμπλε δίνει μια ισχυρή ένδειξη. Όπως είπε ο κ Geithner σε μια άλλη  συνομιλία που είχε μαζί του ,ο  κ Σόιμπλε έχει μια σαφή άποψη: » Η Ελλάδα  παρα-ξεφάντωσε, οπότε πρέπει  να πάει σε μια αυστηρή δίαιτα.»
Συνέχεια ανάγνωσης -Η  κύρια ιστορία
Ο Jean-Claude Juncker, ο επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δήλωσε τη Δευτέρα ότι «η πόρτα είναι ακόμη ανοικτή» και ότι ήλπιζε να ξαναφέρουμε την Ελλάδα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.  Ως εκεί όμως.

Η ελπίδα του ήταν χωρίς αμφιβολία ειλικρινής  ότι η Ελλάδα θα συμφωνούσε με την τελευταία προτεινόμενη ρύθμιση διάσωσης. Αλλά αυτή τη φορά, οι Ευρωπαίοι έχουν μείνει με μηδέν παροχές  για να δώσουν στην Ελλάδα, και κάθε  νέα παραχώρηση  θα υπονόμευε  τη δύναμη αυτών που μένουν στην ευρωζώνη –  εμπνέοντας  ενδεχομένως και άλλες χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιταλία να ζητήσουν ακόμα καλύτερους όρους των δικών τους δανείων.
Μια κρίσιμη απόφαση που πάρθηκε κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου είχε σε μεγάλο βαθμό περάσει απαρατήρητη παρά το ότι είναι σημαντική. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποφάσισε να σταματήσει την επέκταση του συστήματος δανεισμού έκτακτης ανάγκης διευκόλυνσης στις ελληνικές τράπεζες.  Αυτό το σύστημα  θα μπορούσε να επιτρέψει στις τράπεζες να συνεχίσουν να λειτουργούν χωρίς  τόσο πανικό και θα βοηθούσε  να αποφευχθεί κάπως ο έλέγχος στην κίνηση κεφαλαίων, παρέχοντας πρόσθετη ρευστότητα. 
Σε καμία κεντρική τράπεζα δεν αρέσει βέβαια να δανείζει σε τράπεζα υπό καθεστώς μαζικών αναλήψεων (bank run)  με την πρόβλεψη ότι θα χάσει χρήματα, οπότε η απόφαση μπορεί να έχει νόημα επί της ουσίας. Αλλά  υπηρετεί επίσης μια άλλη σκοπιμότητα, η οποία είναι πολιτική.
Με το κλείσιμο της στρόφιγγας σε μετρητά, η Eυρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατόρθωσε να ενσταλλάξει επιπλέον φόβο και  πανικό στην καθημερινή ζωή  του ελληνικού λαού,  ακριβώς πριν από την ψηφοφορία για το δημοψήφισμα.
Ο πανικός θα μπορούσε να δράσει με δύο τρόπους. Οι Έλληνες θα μπορούσαν να δούν τις  ουρές  γύρω από τις τράπεζες ως προειδοποίηση για το τι πρόκειται  να έρθει, το οποίο αναμφίβολα θα είναι χειρότερο σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, και να ψηφίσουν υπέρ της τελευταίας συμφωνίας διάσωσης.
Φυσικά, θα μπορούσαν επίσης να δουν τις  ουρές στα ΑΤΜ ως πρόσθετη απόδειξη της υποταγής τους στην ευρωζώνη και τη συνεχιζόμενη λιτότητα που θα συναντήσουν στο πλαίσιο της διάσωσης, ωθώντας τους να την  καταψηφίσουν.
Η απόφαση της ΕΚΤ έχει επίσης ένα άλλο σημαντικό σκοπό πέρα από την Ελλάδα: Θα μπορούσε να είναι μια προειδοποίηση για χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία, σε περίπτωση που θα εξέταζαν την πιθανότητα να εξέλθουν από την ευρωζώνη,μετά την Ελλάδα,σε περίπτωση που προέκυπτε κάτι τέτοιο.
Μπορεί να φαίνεται αντιφατικό, αλλά αντί να κάνουν μια έξοδο της  Ελλάδας εύκολη και απρόσκοπτη  για να αποφευχθούν εξαρθρώσεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές, η ΕΚΤ έχει το διεστραμμένο κίνητρο  να κάνει το όλο θέμα βρώμικο και δύσκολο με σκοπό να αποτρέψει τους υπόλοιπους.
Τίποτα από αυτά δεν γράφονται για  να δείξουν ότι η E.Κ.Τ είναι η πηγή των προβλημάτων στην ΕλλάδαΣε  μεγάλο βαθμό  προκλήθηκαν μόνα τους  (*sic). Ανεξάρτητα από το αν νομίζετε ότι η δημιουργία του ευρώ ήταν ή όχι ένα τρομερό λάθος, η Ευρώπη έχει πάρει πολύ λάθος την κατάσταση στην Ελλάδα.
——————————————————————————-
Σημ. Ούτε η εφημερίδα ούτε ο Τίμοθυ Γκάιντνερ είναι τυχαίοι. Εδώ βλέπουμε να «καρφώνει» ο τεως Υπουργός των Οικονομικών των  ΗΠΑ τον νυν της Γερμανίας για ολέθριες αποφάσεις, προσπαθώντας να αποσείσει ευθύνες για τις επερχόμενες δυσμενείς συνέπειες των επιλογών του σε όλη την ευρωζώνη. Δεν μπορούμε βέβαια να πιστέψουμε ότι ένας κύριος με κινητικά προβλήματα ,Υπουργός μιας ηττημένης και ουσιαστικά κατεχόμενης ακόμα χώρας του Β Παγκ Πολέμου, αποφασίζει μόνος του στην ησυχία του εξοχικού του στη Βόρεια θάλασσα το μέλλον της Ευρώπης. Πρόκειται προφανώς για κάποιον εντολοδόχο,πληρεξούσιο ας πούμε,ενός τρίτου βασικού παίκτη, που δεν εμφανίζεται. Αυτός ο  βασικός «παίκτης» ,με την βοήθεια των γερμανικών εμμονών , θέλει προφανώς την ισοπέδωση της Ελλάδας,της οποίας η ένταξη στην ευρωζώνη με την απάτη των κρυφών  ομολόγων Σημίτη και Goldman Sachs, βοήθησε πολύ τον στόχο του που είναι τόσο η πλήρης εξόντωση των Ελλήνων και η υφαρπαγή της χώρας όσο και η πλήρης ποδηγέτηση της υπόλοιπης Ευρώπης για λογαριασμό του.
Τα πράγματα όμως δεν πήγαν τόσο καλά. Η Ελλάδα αν και ασήμαντη χώρα από πλευράς οικονομικών μεγεθών έχει μεγάλο ηθικό και πολιτιστικό  βάρος και ό,τι συμβαίνει σ’αυτήν έχει άμεσες επιπτώσεις στον ψυχισμό και στις αποφάσεις των υπόλοιπων λαών λόγω της ιστορίας και του πολιτιστικού της παρελθόντος. Η γεωστρατηγική της θέση έχει επίσης αναβαθμιστεί λόγω των εξελίξεων και του διαφαινόμενου ανταγωνισμού για τον γενικότερο επανακαθορισμό των ζωνών επιρροής στην ευαίσθητη περιοχή της Ευρασίας.  Η Αγγλία ετοιμάζει δημοψήφισμα για την αποχώρηση της από την ΕΕ ,το ίδιο και η Αυστρία. Τον Οκτώβριο έρχονται εκλογές στην Ισπανία και στην Ευρώπη ανεβαίνουν συντηρητικά και εθνικιστικά κόμματα ως αποτέλεσμα της γερμανικής ηγεμονικής καταπίεσης και του ανεξέλεγκτου κύματος μεταναστών από αφρικανικές και ασιατικές χώρες που συνιστούν πραγματική βόμβα στα θεμέλια των ευρωπαϊκών κρατών. Διαδηλώσεις και δηλώσεις συμπαράστασης στον ελληνικό λαό  σε όλο τον κόσμο έδειξαν ότι τα πράγματα δεν θα είναι καθόλου απλά με την Ελλάδα και την ευρωζώνη, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του σημερινού δημοψηφίσματος.